Η οικοδόμηση της νέας, της αταξικής κοινωνίας, του κομμουνισμού, δεν αποτελεί απλώς και μόνο μία μετάβαση από κάποιο σχηματισμό σε κάποιον άλλο, αλλά συνιστά την εμφάνιση και την διαμόρφωση ενός ριζικά νέου τύπου κοινωνικής ανάπτυξης. Πρόκειται για μία κοσμοϊστορική αλλαγή, η οποία, ως προς το βάθος, την κλίμακα και τις προοπτικές της υπερβαίνει ακόμα και την μετάβαση της αρχαιότητας από την προ-ταξική στην ταξική κοινωνία. Πρόκειται για μία άρνηση-διαλεκτική άρση, τόσο των ταξικών ανταγωνιστικών τύπων ανάπτυξης της κοινωνίας, όσο και των πριν από αυτούς βαθμίδων, δηλ. ολόκληρης της μέχρι τώρα ιστορίας της ανθρωπότητας και των προϋποθέσεων της. Η επισήμανση αυτή θα πρέπει να υπολογίζεται όταν διατυπώνονται διάφορες εικασίες και εκτιμήσεις σχετικά με τους ρυθμούς οικοδόμησης της νέας κοινωνίας, με τις δυσκολίες που προκύπτουν κ.λ.π. Η επισήμανση αυτή αφορά επίσης τις δυσκολίες, την αντιφατικότητα και τον ιδιαίτερα περίπλοκο χαρακτήρα των σχετικών θεωρητικών προσεγγίσεων..."

Δ. Πατέλη, Μ. Δαφέρμου, Π. Παυλίδη

6/15/2011

H Άρνηση της Άρνησης- Συμβολή στη Συγκεκριμένη Φαντασία της Προλεταριακής Επανάστασης


Negation

(1972-73)

Κατεβάστε το συνημμένο αρχείο: h_arnisi_tis_arnisisewyucu.pdf (application/pdf)



Εισαγωγικό Σημείωμα της Μετάφρασης
Στο κείμενο που ακολουθεί, η προλεταριακή επανάσταση σκιαγραφείται από τους συγγραφείς ως μια διαδικασία ολοένα βαθύτερων αρνήσεων της καπιταλιστικής σχέσης, μέσα από τις οποίες αναδύεται το θετικό περιεχόμενο της κομμουνιστικής κοινωνίας.
Η καταστασιακή ομάδα Negation δραστηριοποιήθηκε στις ΗΠΑ κατά την περίοδο 1972-73. Αντί προλόγου παρατίθεται το κείμενο ‘Συγκεκριμένη Φαντασία’ (που δημοσιεύτηκε στα τέλη του 1973 ως Παράρτημα μαζί με το αρχικό κείμενο) της ομάδας For Ourselves, η οποία αποτέλεσε ουσιαστικά τη μετεξέλιξη της Negation.
Σε μια εποχή όπου η καπιταλιστική οργάνωση της κοινωνίας (μολονότι έχει εισέλθει σε μια παρατεταμένη φάση περιοριζόμενης αναπαραγωγής και αναγνωρίζεται ως εξόχως ανορθολογική)  εξακολουθεί να μοιάζει με μονόδρομο για την πλειονότητα των ανθρώπων, ενώ και οι ίδιοι οι επαναστατικοί κύκλοι εμφανίζονται απρόθυμοι (ή αδυνατούν) να περιγράψουν συγκεκριμένα αυτό που επιθυμούν και για το οποίο αγωνίζονται, η αξία τέτοιων κειμένων – πέρα από τις διορθώσεις ή βελτιώσεις που επιδέχονται – παραμένει ανεκτίμητη.

Πριονιστήριο το Χρυσό Χέρι
Ιούνιος 2011

Η βία και η καταστροφή του Κράτους

Gilles Dauvé & Karl Nesic

Η βία και η καταστροφή του Κράτους
Ως μια μικρή υπενθύμιση ας πάμε λίγο πίσω στον χρόνο.
Για λόγους που δεν μπορούμε να αναπτύξουμε εδώ, οι κομμουνάροι του 1871 δεν άλλαξαν πολλά απ’ τον κοινωνικό ιστό: αυτό, συν το ότι η εξέγερση ήταν απομονωμένη σε μία μόνο πόλη, απέτρεψε τους κομμουνάρους απ’ το ν’ απευθυνθούν στ’ αλήθεια στον υπόλοιπο κόσμο, παρά τη γενική λαϊκή υποστήριξη που είχαν στο Παρίσι. Η ανωτερότητα του στρατού των Βερσαλλιών δεν οφειλόταν μόνο στο περισσότερο στράτευμα ή τον καλύτερο οπλισμό: ήταν ο νόμος και η τάξη, η υπεράσπιση της ιδιοκτησίας και το αντιεργατικό της πρόγραμμα που κατάφερε να γίνει πιο συνεκτικά κατανοητό, να τεθεί σε κίνηση και να έχει την υπεράσπιση των αστών πολιτικών, παρά ο κοινοτισμός και η κοινωνική δημοκρατία από του κομμουνάρους ηγέτες.

6/06/2011

το περιοδικό blaumachen για τον κομμουνισμό

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Στα χρόνια που ζούμε, και που θα ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας, θα συζητήσουμε για πάρα πολλά θέματα, μιας και το πνεύμα της εποχής μας (Zeitgeist) είναι η παρακμή της (παγκόσμιας πια δυτικής) Κυριαρχίας, είναι το κλείσιμο της παρένθεσης που άνοιξε πριν μερικές χιλιάδες χρόνιας, διακόπτοντας μια μακραίωνη περίοδο αρχέγονου, προγονικού (και όχι πρωτόγονου) κομμουνισμού. Κατά τη διάρκεια της προϊούσας δομικής κρίσης και παρακμής της Κυριαρχίας γινόμαστε μάρτυρες της εκκίνησης και έντασης μιας αντίρροπης διαδικασίας: από τη μια παρατηρείται το ξεθώριασμα, ο εξοβελισμός, η αποσύνθεση αξιών, αντιλήψεων, πρακτικών, θεσμών, γνώσεων, συμπεριφορών, κι από την άλλη η εμφάνιση νέων, αντιτιθέμενων στην Κυριαρχία. Ως εκ τούτου, υπάρχει ένας άρρηκτος δεσμός μεταξύ της εμφάνισης νέων πρακτικών, αντιλήψεων γνώσεων και των αντικειμένων των συζητήσεων, ερευνών, θεωρητικών εργασιών, κλπ.
Θεωρώ ότι το κύριο, το κομβικό νέο στοιχείο της εποχής μας είναι η διεύρυνση του κομμουνισμού, οπότε και το κομβικό ζήτημα με το οποίο θα καταπιαστούμε θεωρητικά και θα συζητήσουμε  εν πνεύματι ελευθερίας σκέψης και πνεύματος (θα) είναι ο κομμουνισμός – μια ακόμα όψη της διεύρυνσής του. Οι άνδρες και οι γυναίκες, σε προσωπικό ή ομαδικό επίπεδο,  που ασχολούνται θεωρητικά με τον κομμουνισμό και που επιχειρούν να ζήσουν, εν πλήρει συνειδήσει, κομμουνιστικά, όσο μπορεί και με όποιον τρόπο μπορεί ο καθένας και η καθεμιά, δεν είναι πολλοί και πολλές.  Το περιοδικό blaumachen (www.blaumachen.gr) είναι μια ομάδα που καταπιάνεται θεωρητικά με τον κομμουνισμό, οπότε αξίζει να μελετήσουμε με τη δέουσα προσοχή και με το μολύβι στο χέρι όλα όσα  δημοσιεύει και υποστηρίζει. Το τέταρτο τεύχος (Καλοκαίρι 2010) είναι αφιερωμένο στον κομμουνισμό και συγκεκριμένα στο ζήτημα της κομμουνιστικοποίησης, ‘της ιστορικής παραγωγής της  επανάστασης της τρέχουσας περιόδου’.
Μιας και το ζήτημα του κομμουνισμού είναι ο μεγάλος μου έρωτας, σκέφτηκα να σχολιάσω τα βασικά κείμενα του τέταρτου τεύχους. Για να γίνει αυτό, οφείλω ή να παραθέσω τα βασικά σημεία της θεωρίας του περιοδικού blaumachen όπως εγώ τα προσλαμβάνω ή να παραθέσω ένα αυτοτελές κείμενο που να συμπυκνώνει τις βασικές θέσεις.  Προτιμώ χωρίς την παραμικρή επιφύλαξη το δεύτερο και το δίλημμα ξεπεράστηκε με την εισήγηση του περιοδικού στο φεστιβάλ communismos της κατάληψης Υφανέτ στη Θεσσαλονίκη.
Θα αφήσω αναρτημένο το κείμενο μια βδομάδα ως πρώτο θέμα  για να το διαβάσουμε και να το μελετήσουμε και θα επανέλθω για να διατυπώσω τις απόψεις μου και τις συμφωνίες/διαφωνίες μου, αφού εκθέσω, απλά και σύντομα, τις δικές μου απόψεις.  Θεωρώ ότι όποιος και όποια ασχολείται με το μείζον ζήτημα του κομμουνισμού οφείλει να μελετάει με πολύ μεγάλη προσοχή τις απόψεις των άλλων και να μην τις περιφρονεί ή να τις βλέπει αφ’ υψηλού – η πρωτοπορία έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί και μαζί με αυτήν και το αλάθητο.
εισήγηση του περιοδικού blaumachen στο φεστιβάλ communismos στην  κατάληψη   Υφανέτ στη Θεσσαλονίκη:

5/24/2011

Συνέδριο - Festival : Communismos, για την έξοδο από τον καπιταλισμό


Παρασκευή 27 Μαϊου 2011
Κρίση & ταξικοί αγώνες σε χώρους εργασίας

Ταξικοί αγώνες & δομές εργατικής αυτονομίας
16.00  20.00
  • Cafe la rage (Θεσσαλονίκη)
  • Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων (Θεσσαλονίκη)
  • Σωματείο Εργαζομένων στα Τηλεφωνικά Κέντρα Εξυπηρέτησης ΟΤΕ (Θεσσαλονίκη)
  • ΕΣΕ (Θεσσαλονίκη)
  • ΕΣΕ (Ιωάννινα)
  • Φόρουμ Μεταναστών (Κρήτη)

Προσεγγίσεις για την Κρίση
20.00  23.00
  • Κατάληψη Φάμπρικα Υφανέτ (Θεσσαλονίκη)
  • Τέως Μέλη του Συνδικάτου Σαλταδόρων (Θεσσαλονίκη)
  • Werner Bonefeld (καθηγητής πολιτικών επιστημών, York UK)

Συναυλία
23.00 και μετά
  • Ms Ratter
  • «Απλά Μαθήματα Πολιτικής Οικονομίας & Μικροαστικά» από Μηχανή και φίλοι


Σάββατο 28 Μαϊου 2011
Αγώνες για τα κοινά και ενάντια στις περιφράξεις

Αγώνες σχετικά με την Υγεία
16.00-18.00
  • Συνέλευση Υγείας – κατάληψη ΠΙΚΠΑ (Αθήνα)

Αγώνες σχετικά με τις Μεταφορές
18.00-20.00
  • Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Αγίας Παρασκευής (Αθήνα)
  • Κατάληψη Πραποπούλου (Αθήνα)
  • Θερσίτης – Χώρος ραδιουργίας και ανατροπής (Αθήνα)

Προσεγγίσεις για τα κοινά και ενάντια στις περιφράξεις
20.00 και μετά
  • Κατάληψη Φάμπρικα Υφανέτ (Θεσσαλονίκη)
  • Μωβ Καφενείο (Θεσσαλονίκη)
  • Massimo de Angelis (καθηγητής πολιτικής οικονομίας, London UK)

+ Δραστηριότητες για παιδιά
  • 17.00 Θεατρικό Παιχνίδι από Facta non Verba
  • 19.00 Φύτεμα στον κήπο / παιχνίδι με πυλό
  • 20.00 Φτιάχνουμε τις pizzes μας
  • 21.00 Παραμύθια στο ταβάνι


Κυριακή 28 Μαϊου 2011
Δομές κομμουνιστικοποίησης και κοινωνικής αναπαραγωγής

Προσεγγίσεις για την επανανοηματοδότηση του κομμουνισμού
16.00-19.00
  • Blaumachen (Θεσσαλονίκη – Αθήνα)
  • Κόκκινο Νήμα (Αθήνα)
  • QV (Αθήνα)

Δομές κοινωνικής αναπαραγωγής
19.00 και μετά
  • Κατάληψη Πραποπούλου (Αθήνα)
  • Ντουλάπι – Δίκτυο για την Τροφοσυλλογική Δράση (Αθήνα)
  • Άνευ Αρχών (Θεσσαλονίκη)

+ Δραστηριότητες για παιδιά
  • 12.00 Παράσταση Καραγκιόζη (από τον Αγάπιο)
  • 13.00 Πότισμα κήπου & φαγητό κάτω από τα δέντρα
  • 14.00 Μουσικοκινητικά παιχνίδια
  • 15.00 Επιτραπέζια παιχνίδια και κατασκευές

5/18/2011

Η οικονομική κρίση και η απάντηση της Αριστεράς

Συμπληρώνοντας ένα χρόνο από την πρώτη συνέντευξη με θέμα «Οικονομική κρίση και αριστερά», αλλά και ένα χρόνο μετά την υπογραφή του μνημονίου διοργανώσαμε  μια συζήτηση με θέμα την κρίση και την απάντηση της αριστεράς με τους:


Πάνο Γκαργκάνα – ΣΕΚ ΑΝΤΑΡΣΥΑ,
Κώστα Λαπαβίτσα – Καθ. Οικονομικών, ΕΛΕ,
Παναγιώτη Λαφαζάνη – Κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ,
Άγγελο Χάγιο – ΝΑΡ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Στάθη Κουβελάκη – Καθ. Πολιτικής φιλοσοφίας ( Παρέμβαση από το Λονδίνο μέσω Skype).
Η συζήτηση έγινε στα γραφεία του σωματείου Μισθωτών Τεχνικών πριν από την πανελλαδική απεργία της 11/5 και τα όσα επακολούθησαν.
Λόγω της μεγάλης διάρκειας της συζήτησης και προκειμένου να είναι πιο εύκολη η παρακολούθησή της, την έχουμε χωρίσει σε τρία μέρη.
  1. «Τα αίτια της κρίσης»
  2. «Η απάντηση της αριστεράς στην οικονομική κρίση»
  3. «Εργατικό κίνημα και αριστερά»
Για το κάθε βίντεο πατώντας το πλήκτρο play μετά από λίγα δευτερόλεπτα (10΄΄-20΄΄) ξεκινάει το βίντεο. Μεταφέρεστε σε πλήρη οθόνη (full screen) κάνοντας κλικ στο εικονίδιο με τα λευκά βελάκια που βρίσκεται στο κάτω δεξιά μέρος του player. Επιστρέφεται σε κανονική απεικόνιση πατώντας το πλήκτρο escape (Esc).

Τα αίτια της κρίσης

AITIA from www.aformi.gr on Vimeo.

Η απάντηση της αριστεράς στην οικονομική κρίση

protaseis from www.aformi.gr on Vimeo.

Εργατικό κίνημα και αριστερά

kinima aristera from www.aformi.gr on Vimeo.