Η οικοδόμηση της νέας, της αταξικής κοινωνίας, του κομμουνισμού, δεν αποτελεί απλώς και μόνο μία μετάβαση από κάποιο σχηματισμό σε κάποιον άλλο, αλλά συνιστά την εμφάνιση και την διαμόρφωση ενός ριζικά νέου τύπου κοινωνικής ανάπτυξης. Πρόκειται για μία κοσμοϊστορική αλλαγή, η οποία, ως προς το βάθος, την κλίμακα και τις προοπτικές της υπερβαίνει ακόμα και την μετάβαση της αρχαιότητας από την προ-ταξική στην ταξική κοινωνία. Πρόκειται για μία άρνηση-διαλεκτική άρση, τόσο των ταξικών ανταγωνιστικών τύπων ανάπτυξης της κοινωνίας, όσο και των πριν από αυτούς βαθμίδων, δηλ. ολόκληρης της μέχρι τώρα ιστορίας της ανθρωπότητας και των προϋποθέσεων της. Η επισήμανση αυτή θα πρέπει να υπολογίζεται όταν διατυπώνονται διάφορες εικασίες και εκτιμήσεις σχετικά με τους ρυθμούς οικοδόμησης της νέας κοινωνίας, με τις δυσκολίες που προκύπτουν κ.λ.π. Η επισήμανση αυτή αφορά επίσης τις δυσκολίες, την αντιφατικότητα και τον ιδιαίτερα περίπλοκο χαρακτήρα των σχετικών θεωρητικών προσεγγίσεων..."
Δ. Πατέλη, Μ. Δαφέρμου, Π. Παυλίδη
Περίληψη
Το ερώτημα της επανάστασης τίθεται στη βάση της διαρκής ύπαρξης αυτής της ταξικότητας των σχέσεων εντός της καπιταλιστικής σφαίρας. Ως επανάσταση, δεν μπορεί να νοηθεί η απλή απαλλοτρίωση του κεφαλαίου, η κατάσχεση των μέσων παραγωγής από ή εξ ονόματος της εργατικής τάξης. Θα πρέπει να γειώνεται στην άμεση καταστροφή της αυτο-αναπαραγωγικής σχέσης, στη σφαίρα της οποίας οι εργαζόμενοι τοποθετούνται ως τέτοιοι - και του κεφαλαίου ως αυταξία – στο παρόν και το μέλλον. Η επανάσταση είτε θα πραγματωθεί προς την κατεύθυνση του κομμουνισμού, ή δεν θα πραγματωθεί καθόλου. Αναζητούμε τον επαναστατικό τρόπο διαμόρφωσης αυτής της “κομμουνιστικοποίησης”
